دیروز تولدم بود ، روزی که قرار بود دوباره متلد شم ، اما دوباره مردم . روزی که قرار بود نگاهمو به این زندگی اجباری تغییر بدم ، اما پشیمون شدم ، یا نه پشیمونم کردن .دیگه قبول کردم که هیچ روزی با روز دیگه فرق نداره ... حتی دیروز .

همه یادشون رفت دیروز چه خبر بود . هیچ کس یادش نبود . هیچ کس !

دیگه نمی خوام از سرنوشته خودم فرار کنم . این سرنوشت منه ... دیگه نه آرزوئی دارم ... نه میخوام از سرنوشته خودم فرار کنم...دیگه اشتباه نمی کنم ... من همینم ... با همین سر نوشت نفرین شده ... این وسط فقط یه راه میمونه ...

                                                                                              خودکشی

نمی خواستم حالا که بعد از این همه مدت دارم مطلب می زنم این مطلب رو بزنم ولی یه چیزی شنیدم که من رو تکون داد.

متاسفانه دوست من تصادف کرده. از همه شما دوستان می خام که واسه سلامتی این عزیز دعا کنین .

                                          با نظر هاتون اونو خوشحال کنین